7 podwórkowych zabaw sprzed lat, które warto przypomnieć naszym dzieciom

W końcu my całe dnie spędzaliśmy na podwórku, więc opanowaliśmy do perfekcji sposoby spędzania tam czasu – dlaczego by nie przekazać naszych „sekretów” kolejnemu pokoleniu?

Co powiecie na to, aby zamiast narzekać na to, że dzieci siedzą w domach przed ekranami (podobno tak jest, ale ja widzę głównie zatłoczone place zabaw za każdym razem, gdy wyjdzie słońce, więc ciężko mi oceniać), nieco przywrócić tę magię podwórek z naszego dzieciństwa i pokazać naszym dzieciom, że zabawy na świeżym powietrzu też mogą dostarczyć pełno radości? I nam również? :)

Dzisiaj kilka propozycji takich nieco nostalgicznych zabaw, aby rozbudzić wspomnienia i trochę się poruszać oraz dodatkowo, wykorzystując tę tematykę, chciałbym również opowiedzieć o pewnym projekcie, który ma na celu wybudowanie kilkudziesięciu placów zabaw w całej Polsce (możliwe że również w waszej okolicy). Chcecie wiedzieć więcej?

Projekt

Projekt o którym mówię, to Podwórka NIVEA, w którym ja sam biorę udział i w ramach którego wybudowanych zostanie aż 40 Rodzinnych Miejsc Zabaw w całej Polsce. 40 dodatkowych, zupełnie nowych miejsc, które pomogą wyciągnąć dzieci z domów, aby poskakały, poszalały i trochę się poruszały na świeżym powietrzu.

Szczególnie warto zwrócić na to uwagę, gdyż na tych placach zabawach znajduje się kilka udogodnień raczej nie spotykanych gdzie indziej, jak chociażby miejsce dla rodzica obok dziecka na karuzeli czy huśtawce, co przyda się najbardziej w przypadku maluchów, które stawiają na placach zabaw swoje pierwsze kroki.

Jeśli więc chcielibyście, aby takie podwórko powstało również w waszej okolicy, należy wejść na stronę Podwórko NIVEA 2016 (na stronie można również zobaczyć jak owe place zabaw wyglądają) i tam już kierować się instrukcjami. Ja na podwórko w mojej okolicy oczywiście zagłosowałem i nawet mam codzienne przypomnienie, aby oddać jak najwięcej głosów :)

Nie zapominajmy też, że nie tylko dzieci na tym skorzystają

One na podwórko i tak wychodzą – chociażby w trakcie przedszkola czy szkoły. Natomiast ich rodzice – no tu jest nieco gorzej. W pracy wychowania fizycznego zbyt wielu z nas nie ma. Dlatego też tym bardziej warto, szczególnie jeśli dużo pracujemy w pozycji siedzącej, odbić sobie to m. in. w weekendy, właśnie czasem na świeżym powietrzu z naszymi dziećmi. Nie tylko one nam podziękują, ale też całe nasze ciało. Poza tym pamiętajmy, że dobry przykład dany w młodym wieku, procentuje przez całe życie.

Stąd też pomysł na przypomnienie zabaw z czasów naszego dzieciństwa, aby rodziców też trochę do wspólnej aktywności na podwórku wciągnąć i wykorzystać owe zabawy jako taki most łączący pokolenia.

Oto kilka moim zdaniem najlepszych propozycji, które chyba nigdy się nie zestarzeją:

1. Kapsle

Moja ulubiona pozycja z tej listy i jedna z najmilej wspominanych zabaw z dzieciństwa. Bierzemy kapsle z lemoniady (chociaż z tą lemoniadą w dzisiejszych czasach może być ciężko, więc wystarczą jakieś podobne), kredą rysujemy na ziemi trasę wyścigu i na zmianę każdy z uczestników pstryka swój kapsel tak, aby pokonując całą trasę (i nie wypadając z niej) dotarł do mety (jeśli wypadnie to wraca na poprzednie miejsce albo na sam początek, w zależności od ustaleń).

Kapsle można też dodatkowo okleić czy pomalować (za naszych czasów popularne były flagi różnych państw), a także podkleić plasteliną, aby je obciążyć, także zabawa jest rozwojowa :)

kapsle

Źródło: https://pl.pinterest.com/pin/517491813406560913/

2. Guma

To niby gra dla dziewczyn, ale nie znam chłopaka, który by chociaż kilka razy z nudów nie poskakał. Dwie osoby stają na przeciw siebie w odległości około metra i między sobą mają rozciągniętą gumę do skakania, którą zahaczają za kostki. Trzecia osoba natomiast ma za zadanie, skacząc na tej gumie, wykonać bardzo konkretny, wcześniej ustalony układ. Jeśli jej się uda, zwiększamy trudność i podnosimy gumę za kolana, a później za uda. Jeśli się jednak nie uda, to zmienia się z jedną z pozostałych osób i one próbuje.

guma

Źródło: https://pl.pinterest.com/pin/246501779574244124/

3. Klasy

Prosta gra, w której rysujemy kredą na ziemi siedem kwadratów i jedno kółko na ich szczycie, a następnie skaczemy po całej trasie w odpowiedniej kolejności. Pamiętam, że my ją lekko zmodyfikowaliśmy i za pomocą kapsli lub kamieni, trzeba było najpierw trafić na pole, na które chciało się dotrzeć (a trzeba było na każde po kolei, od 1 do 8) i dopiero można było skakać.

Pozostaje tylko pytanie czy dalej powinniśmy rysować osiem pól, skoro ośmiu klas już nie ma? :)

klasy2

Źródło: https://pl.pinterest.com/pin/163114817729962173/

4. Skakanka/Szczur

Skakanka w swoim założeniu miała służyć jednej osobie do skakania. Jednak my (jako bardzo kreatywne pokolenie ;) wykorzystywaliśmy ją do wielu innych zabaw. Najpopularniejszą było trzymanie rozciągniętej skakanki przez dwie osoby i kręcenie nią, podczas gdy pozostałe osoby skakały (jak na zdjęciu głównym). Jeśli skakanka była dość długa, spokojnie mogło skakać kilka osób jednocześnie.

Drugim zastosowaniem skakanki jakie pamiętam, był szczur (nie będę ukrywał, że zawsze fascynowało mnie nazewnictwo dawnych gier). Jest to nieco mniej znana gra (tak mi się przynajmniej wydaje), która polegała na tym, że jedna z osób brała skakankę (lub dwie skakanki związane ze sobą) i kręciła nią nisko nad ziemią dookoła siebie, a pozostałe osoby stojące w kręgu musiały nad nią przeskakiwać. Komu się nie udało, zostawał szczurem i trafiał do środka (oraz obrywał skakanką – ryzyko zawodowe).

szczur1

Źródło: http://zabawy.zrodla.org/gra_szczur/

5. Tarzan

Tarzan jest prosty do wykonania, jeśli tylko mamy w pobliżu właściwe drzewo (jeśli nie mamy, to raczej się nie pobawimy). Do odpowiednio grubej gałęzi przywiązujemy linę, załatwiamy sobie jakieś krzesło albo inną podstawkę (ewentualnie, jeśli drzewo jest dość duże wchodzimy na inną gałąź), chwytamy się liny i bawimy się w Tarzana :) Im starsze dzieci tym z większej wysokości można skakać.

Niektórym ta zabawa nie przechodzi już nigdy:

tarzan

Źródło: https://pl.pinterest.com/pin/432556739191236248/

6. Cymbergaj

To już bardziej skomplikowana zabawa. Potrzebujemy do niej stołu (albo w miarę równego podłoża i kredy), trzech monet, dwóch grzebieni oraz kawałka folii aluminiowej. Grzebienie owijamy folią, monety rozdzielamy po jednej dla każdego z graczy (to będą piłkarze), jedną zostawiamy (jako piłkę), a kredą rysujemy prowizoryczne boisko i jesteśmy gotowi. Za pomocą grzebieni na zmianę uderzamy w swojego „piłkarza”, aby uderzył „piłkę” w kierunku bramki przeciwnika.

Trzeba tylko trochę uważać, bo monety lubiły się gubić. Szczególnie wtedy, gdy komuś akurat brakowało na lody ;)

cymbergaj2

Źródło: http://zabawy.zrodla.org/gra_cymbergaj/

7. Podchody

Jak tak o tym dłużej myślę, to zaczynam podejrzewać, że w czasach naszego dzieciństwa działało jakieś silne lobby producentów kredy ;)

A tak na poważnie (bo przecież i tak wszyscy wiedzą, że używaliśmy pękniętych cegieł za każdym razem gdy piszę o kredzie), to do podchodów wymagana jest w zasadzie kreda, kamienie, patyki lub jeszcze cokolwiek innego, z czego da się zrobić strzałki na ziemi (lub na ścianach). Jedna drużyna się przemieszcza i zostawia za sobą ślady w postaci strzałek (czasem bardzo dobrze ukrytych), a druga drużyna cierpliwie czeka ustalony czas i po tym czasie, stara się odnaleźć pierwszą drużynę wykorzystując pozostawione wskazówki. Im bardziej kreatywna była drużyna pierwsza, tym trudniejsze zadanie stało przed drugą.

podchody

Źródło: https://pl.pinterest.com/pin/15270086214815860/

Macie jeszcze jakieś pomysły? Pamiętacie jeszcze o czymś?

Oczywiście jest też jeszcze nieśmiertelny trzepak, ale on już w przeciwieństwie do pozostałych zabaw, wymaga właśnie trzepaka, więc nie u każdego da się to zastosować. Było też kilka zabaw z użyciem scyzoryka, noża czy procy, ale to wam kiedyś opowiem przy okazji w cztery oczy, bo mogliby mnie zamknąć ;)

Tymczasem jeśli ktoś chciałby zerknąć na to jak wyglądają Podwórka NIVEA, to poniżej znajdziecie kilka zdjęć, a jeśli ktoś chciałby takie u siebie, to zapraszam tutaj.

0J1A2784

0J1A3038

0J1A3168

0J1A2909

0J1A3142

0J1A3200

Wpis powstał w wyniku współpracy z marką NIVEA.

Jeśli dotarliście do tego momentu, to po pierwsze jest mi bardzo miło. Byłbym też niezwykle wdzięczny, gdybyście uznali ten artykuł za warty udostępnienia dalej, bo dzięki temu będzie on miał szansę trafić do kogoś, kto być może również potrzebuje go przeczytać.

58
Dodaj komentarz

avatar
31 Comment threads
27 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
36 Comment authors
AnniwonaMaciejKaiskaMajka Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Chochlik
Gość
Chochlik

Guma, klasy, podchody, skakanka.. to wszystko pamiętam ;) Ale były też zwykłe rzeczy jak łażenie po drzewach, zawieszenie na nich hamaka czy huśtawki. Kiedyś też pamiętam, że dziadek zrobił nam drewniane łuki i strzały (jak i same huśtawki-piękne sa do dziś; ale to już wymaga kogoś uzdolnionego). No i nie wierzę, że zapomniałeś o berku :D

Kamil Nowak
Gość

Akurat dzieci bawiące się w berka widuję, więc nie jest to taka zapomniana zabawa jak pozostałe ;)

Co do lukow – my mieliśmy nunchako :D

Szkolne inspiracje
Gość
Szkolne inspiracje

Niedawno przeprowadziłam na swoim blogu i fejsbuku glosowanie na najbardziej popularna zabawę podwórkową. I miejsce zajęła „Gra w gumę”, II miejsce – „Podchody”, III miejsce – „Zabawa w chowanego”. Wysoko uplasowała się też zabawa „Państwa-miasta”. Pozdrawiam :)

Kamil Nowak
Gość

Państwa-miasta były super. Tylko z nauczycielką z niemieckiego nigdy nie chcieliśmy grać, bo zawsze nas pokonywała :/

Szkolne inspiracje
Gość
Szkolne inspiracje

To nie o tę zabawę chodzi, tylko o podwórkową. Wołało się np. Wywołuję wojnę przeciwko…. Zagarniało się państwa patykiem. Opis na moim blogu ;)

Madika
Gość

Zupełnie o tym zapomniałam! Rzeczywiście, była taka zabawa :) Ale szczegółów nie pamiętam, szkoda, moze bym kiedyś nauczyła swoje dzieci.

Majka
Gość
Majka

My nazywaliśmy ją grą w Ziemię

Maciej
Gość
Maciej

U nas przyjęło się ‚piwko-przeciwko’, nie wiem skąd taka nomenklatura

Szkolne inspiracje
Gość
Szkolne inspiracje

To nie o tę zabawę chodzi, tylko o podwórkową. Wołało się np. Wywołuję wojnę przeciwko…. Zagarniało się państwa patykiem. Opis na moim blogu ;)

salus salus
Gość
salus salus

Rewelacja!! W ogóle spędzamy czas z dziećmi na podwórku…

Blogowy pamiętnik
Gość

Nie pamiętam kiedy ostatnio widziałam dzieci grające w gumę. Natomiast sama pokazałam kilka dni temu mojej pięciolatce jak gra się w klasy. Ubaw był po pachy szczególnie gdy skakała mama a za nią tata :)

Kamil Nowak
Gość

Ogólnie kreda jest jedną z najlepszych zabawek na świecie :)

Ania Trawka
Gość

Z moim braciakiem (jak to się kiedyś mówiło) najchętniej grałam „W noża”. No nie mów, że u Was nie było tej zabawy?
Rzucało się nożem w pole przeciwnika i odkrajało się część.
To były czasy 7-latek z 5-latką z nożem na podwórku nie robili sensacji.

Kamil Nowak
Gość

Napisałem na końcu o nożu :) Żeby to jedna zabawa z jego udziałem miała miejsce :)

Kaiska
Gość
Kaiska

Tak było ;)

Ania Trawka
Gość

Z moim braciakiem (jak to się kiedyś mówiło) najchętniej grałam „W noża”. No nie mów, że u Was nie było tej zabawy?
Rzucało się nożem w pole przeciwnika i odkrajało się część.
To były czasy 7-latek z 5-latką z nożem na podwórku nie robili sensacji.

Kasia Bolek
Gość
Kasia Bolek

mój starszy brat uwielbiał „Czterech pancernych”, a że on ustalał w co się bawimy to zazwyczaj była to wojna (zawsze to ja byłam Niemcem), albo budowanie bunkrów :)

a swoją drogą u mnie po podwórku biega horda dzieciaków i nie wiem w co się bawią, ale mają plastikowe karabiny i krzyczą „Allahu akbar”

Kamil Nowak
Gość

My z kolei bawiliśmy się w Drużynę A ;) Też nas czterech było ;)

PrzemekPopek
Gość
PrzemekPopek

W jesienne i wietrzne popołudnia, które były dosyć chłodne, podwórka były puste. Wychodziliśmy wówczas z bratem puszczać latawca i po paru minutach na dworze było pełno kolegów.
Przypomniało mi się także, jak w niejedne wakacje graliśmy w manso https://pl.wikipedia.org/wiki/Manzo
Kto z Was grał?

Kamil Nowak
Gość

Manso – natknąłem się na to i chyba nawet kiedyś grałem, ale niewiele już z tego pamiętam :)

Łukasz
Gość
Łukasz

My graliśmy jeszcze w „bandy” alternatywa do podchodów i ganianego, dzieliliśmy się na 2 drużyny: pierwsza uciekała i chowała się, druga (po doliczeniu do 100) szukała i miała złapać wszystkich z pierwszej – klepnięciem jak w ganianego, obszar gry był wyznaczony kilkoma ulicami, można było się rozdzielać i ustalić czas zabawy.
Druga zabawa to kwadraty: każdy miał swoją płytę betonową (ok 2x2m), pola były przylegające do siebie, jeżeli piłka do nogi odbiła się 3 razy na czyimś polu, lub wyleciała za obszar gry po dotknięciu pola lub gracza to tracił życie.

Kamil Nowak
Gość

W kwadraty graliśmy :) W chowanego oczywiście też :) Tylko tych band nie znalem.

Basia N (Basidrak)
Gość
Basia N (Basidrak)

ja pamiętam jeszcze „raz dwa trzy Baba Jaga patrzy”
https://pl.wikipedia.org/wiki/Raz,_dwa,_trzy,_Baba_Jaga_patrzy
Pamiętam też jak z rzepów robiliśmy sobie pasy na ubraniach, żeby zawsze mieć je pod ręką i potem nimi się obrzucaliśmy – zabawa była świetna, trochę gorzej jak mama wieczorem musiała owe rzepy z włosów wyciągać bądź co gorsza pukle włosów wycinać, bo inaczej się nie dało :D

Kamil Nowak
Gość

Ta, rzucanie się rzepami :D Fajna zabawa, ale lepiej było się później nie pokazywać rodzicom przez jakiś czas :D

fonia29 fonia29
Gość
fonia29 fonia29

rzepy były świetne :)

Maciej Haupka
Gość
Maciej Haupka

Można też jednak pozwolić dziecku dalej grać na smartfonie, ale jednocześnie zamienić się w poszukiwacza skarbów w prawdziwym świecie. Polecam GEOCACHING – zabawa polegająca na szukaniu pozostawionych przez innych uczestników pudełek/skarbów poukrywanych w prawdziwym świecie, nierzadko na ulicach którymi przechodzicie codziennie. Do gry potrzebny np. smartfon z GPS na którym jest mapa.

Kamil Nowak
Gość

Geocaching jest świetny! Z tym, że najlepiej sprawdza się w miastach, szczególnie dużych :)

Monika Raus
Gość
Monika Raus

Ja pamiętam grę w patyczki, była to taka pochodna chowanego. Na takiej dźwigni zrobionej z deski i kamienia z jednej strony układało się 15 patyczków jedna osoba to rozbijała uderzając nogą w drugi koniec deski, ta osoba która szukała musiała wyzbierać wszystkie te patyczki i z powrotem ułożyć na dźwigni w tym czasie pozostali chowali się. Znalezioną osobę trzeba było zaklepać na tej desce dotykając jej ręką ale jeżeli inny uczestnik był szybszy i pierwszy dobiegł do deski mógł ponownie rozbić patyczki uwalniając w ten sposób wcześniej zaklepanych i wtedy szukający musiał na nowo je zbierać i dalej szukać! Zabawa… Czytaj więcej »

Bartek z rodzinawpraktyce.pl
Gość

Pełna zgoda ;-) Może po prostu więcej czasu spędzać z dzieckiem, a nie „obok” dziecka. Mam wrażenie, że chyba robię to dobrze, bo po 8 godzinach w pracy dzieciaki (bliźniaki, lat 5) biegną do mnie i wołają: – „Tata, możemy po Tobie poskakać?” Dzieci są „analogowe” co już nie raz pisałem, a nowoczesne technologie TAK, ale stosownie do wieku i przede wszystkim pod kontrolą.

Kamil Nowak
Gość

Podoba mi się to stwierdzenie o analogowych dzieciach :) My właśnie się do takiego analogowego wyjazdu szykujemy :)

Tomi
Gość
Tomi
Niki
Gość

Nie pamiętam dokładnych zasad gry ani jej nazwy (niestety), ale u nas w podstawówce była bardzo modna. Stawło się w kółku blisko siebie i jedną nogę wyciągało do przodu, tak, że wszyscy na środku koła stykali się czubkami butów. Na konkretne hasło odskakiwaliśmy, a jedna z osób próbowała zdeptać reszcie buty. Jak ktoś kojarzy to niech poda nazwę, będę uczyć młodsze pokolenia :D

Kamil Nowak
Gość

Nie mam pojęcia o co chodzi, ale brzmi jak zabawa, która rzeczywiście mogła mieć miejsce :D Byliśmy tak dziwni :D

Niki
Gość

Pomysłowi Kamil, pomysłowi :D

Kamil Nowak
Gość

O to, to :D

Czarny Motyl
Gość

Jeszcze „komórki” były, rysowało się koła, po jednym dla każdego, stawało się w nich, ale jedna osoba, chodziła i pytała „czy ta komórka jest wolna?” można było odpowiedzieć, tak lub nie, a cała zabawa polegała by przeskakiwać z komórki do komórki a osoba pytająca by choć próbowała jedną komórkę zająć.
Kurcze nie wiem czy zrozumiale to opisałam :D

Kamil Nowak
Gość

Całkiem zrozumiale ;) Nie grałem w to, ale natknąłem się już na opisy tej gry i były bardzo podobne ;)

Renata
Gość
Renata

a gra w „dwa ognie” lub „zbijanego”? nie pamiętacie? Darliśmy się na całe gardło: „mamo zrzuć nam piłkę (z 4 piętra) i graliśmy do nocy

Kamil Nowak
Gość

Dwa ognie były świetne, ale trzeba było dużą grupę uzbierać, żeby się fajnie grało :)

Morrrigan
Gość
Morrrigan

PAŃSTWA MIASTA widzę że ktoś już poruszył tę najlepszą zabawę podwórkową jaka jest (poza zabawą w chowanego w 20 osób – niepokonana). Opiszę zasady szybko jak ktoś nie wie. Koło narysowane kredą (lub kamieniem) na szerokość ulicy, podzielone na części. Tyle części (państw) ile dzieciaków grających, w miarę równych. Potrzebny był też patyk. Każdy po kolei klepał tym patykiem o środek koła mówiąc jakąś rymowankę, gdzie było słowo piwko, ale nie pamiętam dokładnie. A na końcu tej rymowanki było „wywołuję…” i imię któregoś z kolegów. To było wyzwanie, patyk trzeba było rzucić, wyzwana osoba za nim biegła, a reszta uciekała… Czytaj więcej »

Kamil Nowak
Gość

Ja byłem pewny, że w to nie grałem, ale po Twoim opisie sobie przypomniałem! Nie dużo, ale jednak miałem przyjemność :)

MyNaSwoim
Gość

ooo u nas tez to bylo!!! i jeszcze „zgniłe jajo” :D

Margherita Karmelita
Gość
Margherita Karmelita

Wywołuję naprzeciwko, czarne piwko, czekolada, marmolada – Polska (czy tam inne wybrane państwo).

U nas największe wzięcie miały USA i Ruskie (w tej właśnie wersji)

Weronika Górak-Pietrowska
Gość
Weronika Górak-Pietrowska

U nas były „kanty” dwie osoby stawały naprzeciwko siebie pod dwóch stronach osiedlowej drogi(wąskiej takiej) i piłką do kosza rzucaliśmy w kant krawężnika przeciwnika. Trzeba było wycelować tak by piłka się od niego ładnie wybiła i udało się złapać. Jak się złapało miało się punkt i następny rzut, jak piłka uciekła bo nie trafiła w kant lub się jej nie złapało to rzut był przeciwnika. Graliśmy tak do upadłego:D

Kasia Jeżykowska
Gość
Kasia Jeżykowska

U nas w 3city nazwaliśmy tę zabawę krawężniki :) było świetnie, był „palant” piłka do tenisa zwykły kij i się biegało za piłką jak się zostało wywołanym, „państwa i miasta” na piachu rysowało się wielki okrąg patykiem , każdy z graczy miał swoje pole z Państwem, a jak został wywołany musiał pędzić by przejąć patyk i zgarnąć część państwa kolegi/koleżanki, i wiele innych zabaw :) u Nas na osiedlu królował „sznur” skakali wszyscy :D

Lilannn
Gość

Właśnie mi się przypomniało dzieciństwo i to jak się świetnie kiedyś bawiłam z przyjaciółmi mimo, że nie mieliśmy żadnych cudów techniki… :)

Pani Fanaberia
Gość

Ja pamiętam jeszcze kilka: 1. Ślepiec na trzepaku – kiedy jedna osoba z zamkniętymi oczami patykiem sunęła wzdłuż trzepaka, a osoby które znajdowały się na nim uskuteczniały małpie harce żeby nie dać się dotknąć badylowi;) 2. Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy – jedna osoba stała plecami do reszty, krzyczała to zdanie i odwracała się. Kiedy się odwróciła reszta towarzystwa musiała stać nieruchomo. Jeśli ktoś się poruszył zostawał czarownicą:) 3. W chowanego, ale tutaj zasad nie muszę chyba przypominać. 4. Klasy. Pamiętam taką dziwną odmianę, że rysowało się na ziemi prostokąt, dzieliło się go na mniejsze obszary, każdemu z nich… Czytaj więcej »

Kamil Nowak
Gość

Wow, niezła lista, dzięki :)

san85
Gość
san85

Oj było tych zabaw. Zawsze było co robić. No i może dorzucę coś od siebie: 1 gra w kolory – uczestnicy ustawiają się w kole (lub w linii). Ktoś bierze piłkę, rzuca ją i mówi jakiś kolor. Jeżeli jest to kolor czarny (niekiedy też biały), to nie można piłki złapać. Jeżeli się złapało to daje się fanta (lub trzeba wykonać jakieś zadanie). Przy reszcie kolorów trzeba piłkę złapać. 2 gra w krowę – jedna osoba staje, a reszta łapie ją za palce u rąk i powtarza rymowanke „krowo, krowo jakie mleko dajesz?” Krowa wymienia kolory. Jak powie „białe”, to wszyscy… Czytaj więcej »

Ada
Gość
Ada

Była jeszcze gra w Osła. Uderzało się piłką o ścianę bez okien (np.bloku :P),potem ona musiała się odbić od ziemi -i trzeba było przez nią przeskoczyć (musiała przelecieć pomiędzy obiema nogami). Rzucało się coraz wyżej i wyżej-im wyżej to można było sobie pomagać w przepychaniu -rękami. A na końcu dozwolone było przelatywanie piłki tylko pod jedną nogą. Kto nie przeskoczył,lub piłka się przed przeskoczeniem o niego obiła-dostawał karną literkę (najpierw O, potem S…).Kto pierwszy uzbierał wyraz OSIOŁ -przegrywał i był koniec gry :)

CelneMARZENIA.pl
Gość

Takie fajne zabawy a w obecnych czasach niestety już nieco zapomniane. Dawno nie widziałem dzieci skakających na gumie czy rysujących coś kredą. Nie wspomnę o cymbergaju czy klasach.

Kasia
Gość
Kasia

Czesc! Rocznik 83 sie klania 😀 Super bylo poczytac i powspominac zabawy z dziecinstwa. Czy jest ktos kto pamieta zabawe ”Slimak”…. to co pamietam to to ze ryzowalo sie slimaka kreda na chodniku i dzielilo sie na czesci, na koncu byla META! Ale jak to sie w to gralo nie pamietam, chyba sie skakalo po tych ”polach”. Fajnie jakby ktos kto pamieta opisal zasady tej zabawy.

Kasia
Gość
Kasia

Rysowalo 😋 sorrki. Mozecie poprawic blad? Dzieki!

Ewa
Gość
Ewa

W Poznaniu w latach 50-tych grywaliśmy w jaja Zabawa polegała na tym że jedno z dzieci wyrzucało piłkę w görę i wywołowało jedno z nas. Piłkę trzebabyło złapać z powietrza i zaraz wywołać inną psobę Jak piłka pdnoła się od ziemi to trzeba było po złamaniu jej trafić jakiegoś zawodnika. Jak siē trafiło to otrzymywał on jedno jajo,a jak ni to jajo dostawał rzucający.jak nazbierał ktoś 3 jaja , to pozostali nadawali w tajemnicy tej osobie pzeudonim. Ale gracz nie wiedział jaki. I często złapał następne jaja. A jak już było kiła osób z pseudonimami tny ubaw. W 1o59 roku… Czytaj więcej »

Kaiska
Gość
Kaiska

Krowa, mamo mamo ile kroków do ciebie, sznur i tu wiele możliwości albo przeskoki w parach albo pojedynczo albo na 1 nodze, bądź w kolory. W piłkę też w kolory na czarnym nie wolno łapać. Ale czy ktoś pamięta taką zabawę :rysowala się ślimaka i na nim numerki np od 10 do 0 tylko tyle pamietam, ale nie wiem co dalej. W dwa ognie w kartofle w zbijanego. Budowanie szałas zze skoszonej trawy, w chowanego w gania ego itd itp

Kaiska
Gość
Kaiska

A pamiętam jak zmieniali rury i całe osiedle było rozkopane, wszyscy chodziliśmy po rozkopkkach a i po bunkrach się chodziło, byle nie za daleko żeby wrócić.

iwona
Gość
iwona

trzeba miec pol piwnicy do dyspozycji i kiedy padalo robilismy loterie kazdy przynosil jakies zabawaki niepotrzebne rzeczy (bez wiedzy rodzicow) i do kazdej mocowano kolorowe tasiemki i byly tez tz puste losy chyba nic sie nie placilo lub przynosilo sie 1 kg makulatury lub puste butelki (potem sie sprzedawalo) bylo cudnie kiedy sie wylosowalo koleznki lalke lub chlopiec scyzoryk

Ann
Gość
Ann

W pomidora… jedna osoba zadawała zwykle glupie pytanie, osoba pytana odpowiadała tylko pomidor ale nie mogla sie zasmiac.